In de vorige eeuw probeerden de turners gedurende de zomermaanden de aandacht van het zwembadpubliek te trekken door hun acrobatische sprongen uit te voeren in de zwembaden. Zo ontstond een nieuwe tak van sport die vanwege het noodzakelijke gebruik van het water tot de zwemsport werd gerekend.

In de vorige eeuw probeerden de turners gedurende de zomermaanden de aandacht van het zwembadpubliek te trekken door hun acrobatische sprongen uit te voeren in de zwembaden. Zo ontstond een nieuwe tak van sport die vanwege het noodzakelijke gebruik van het water tot de zwemsport werd gerekend.

De regels waren eenvoudig: wie met de mooiste acrobatische (schoon) sprong in het water kon landen had gewonnen. Al snel werd het een competitie waarbij gebruik werd gemaakt van hulpmiddelen zoals planken en platformen. In de loop der jaren werden de sprongen moeilijker en de planken hoger. Er werden vaste waarderingen aan verschillende sprongen toegekend en er werden afspraken gemaakt over de hoogtes en soorten planken waar vanaf mocht worden gesprongen.

De laatste 50 jaar heeft de verbetering van de materialen er voor gezorgd dat er  tegenwoordig goede veerkrachtige en verstelbare planken worden gebruikt waardoor tevens de complexiteit van de sprongen is verhoogd. Hoogtes waarvan wordt gesprongen zijn nu 1 meter (plank), 3 meter (plank), 5 m, 7 ½ m  en 10 m platformen (toren). Schoonspringen is inmiddels een Olympische discipline en er worden allerlei wedstrijden georganiseerd in binnen- en buitenland.

Dat de oorsprong van de sport bij het turnen ligt is nog steeds merkbaar. Een springer is 80% van zijn tijd kwijt aan kracht- en turnoefeningen. Slechts 20% is hij daadwerkelijk in het badwater te vinden.